کنار پیکر خود التهاب را حس کرد
حضور شعله ور آفتاب را حس کرد

هنوز نبض نگاهش سر تپیدن داشت
که گرمی نفس هم رکاب را حس کرد

و پیش از آن که بگوید :برادرم دریاب
حضور فاطمه را بوتراب را حس کرد

نگاه ملتمس او خیال پرسش داشت
که درتبسم زهرا جواب را حس کرد

عطش سراغ وی آمد ولی نگفت انگار
صدای گریه ی بانوی آب راحس کرد

لبان زخمی فرق سرش دوباره شکفت
چه زود زخم عمیق رباب راحس کرد

به درک آبی چشمان خویش ایمان داشت
که درتلاطم دریا سراب را حس کرد

کدام داغ به جان امام عشق نشست
که با تمام وجود التهاب را حس کرد

همین که ماه به یاد دو دست او افتاد
قلم قلم شدن آفتاب را حس کرد

وشیهه ای و سواری که می شود از دور
خودش شعله ور انقلاب را حس کرد

محمد علی مجاهدی

* اشعار